Virkni öryggislokunar fyrir útfall

Öryggisundirbúningur:

Þegar öryggisdropa er dreginn út verður notandinn að nota einangrunarstöng með viðeigandi spennustigi og standast prófið, vera í einangrunarskó, einangrunarhanska, einangrunarhettu og hlífðargleraugu, eða standa á þurrum trépalli og vera undir eftirliti til að vernda persónulegt öryggi.

Athugasemdir:

Þegar notandinn byrjar eða lýkur við að draga eða loka örygginu, skal engin högg verða. Höggið getur skemmt öryggið, svo sem með því að toga og springa í einangruninni, beygja öndarhnappinn, toga og brjóta virknihringinn o.s.frv. Starfsfólk ætti ekki að beita of miklum krafti við notkun öryggisins með dropa, til að forðast skemmdir á því, og rof og lokun verður að vera til staðar.

Vinnslukraftur bræðisins er hægur (byrjun) - hraður (þegar hreyfanlegi snerting er nálægt kyrrstöðu snertingunni) - hægur (þegar hreyfanlegi snerting er að nálgast lokunarlokun). Ferlið við að draga bræðið er hægt (byrjun) - hraður (þegar hreyfanlegi snerting er nálægt kyrrstöðu snertingunni) - hægur (þegar hreyfanlegi snerting er að nálgast lok togsins). Hraður er til að koma í veg fyrir skammhlaup og bruna í snertingum af völdum boga, hægur er til að koma í veg fyrir höggkraft sem veldur vélrænum skemmdum á bræðinu.

Senda pöntunina

Aðgerðarásin við að stöðva spennugjafa dreifispennisins er sem hér segir: Við venjulegar aðstæður ætti fyrst að draga úr lágspennurofanum á álagshliðinni og síðan ætti að draga úr háspennufallsörygginu á aflgjafahliðinni.

Ef um margar aflgjafar er að ræða, samkvæmt ofangreindri röð rafmagnsleysis, getur það komið í veg fyrir aftursendingu spennisins. Ef bilun verður gæti vörnin neitað að hreyfast, lengt bilunartímann og valdið því að slysið stækki. Smám saman getur sending frá aflgjafahliðinni dregið úr áhrifum ræsistraums (álags), dregið úr spennusveiflum og tryggt örugga notkun búnaðarins. Ef bilun kemur upp er hægt að slökkva á eða stöðva notkunina strax, sem er auðvelt að athuga, meta og bregðast við í samræmi við aflsviðið. Ef rafmagnsleysi verður skal stöðva álagshliðina fyrst. Í aðgerðaröð rafmagnsleysis, skref fyrir skref frá lágspennu í háspennu, getur rofinn komið í veg fyrir að straumflæði mikinna strauma sé rofinn og dregið úr sveifluvídd og tíðni yfirspennu.

Reynið að forðast að toga og sleppa öryggi með álagi við notkun. Ef kemur í ljós að öryggin með álagi eru rangstillt við notkun, jafnvel þótt þau séu rangstillt eða jafnvel ljósbogi myndist, er ekki leyfilegt að opna þau aftur. Ef rangt togöryggi með álagi á sér stað, þegar hreyfanlegt snertingarefni fer rétt frá föstu snertingarefninu, mun ljósbogi myndast. Þá ætti að loka því strax til að útrýma ljósboganum og koma í veg fyrir slys. Hins vegar, ef öll öryggi hafa verið dregin upp, er ekki leyfilegt að loka aftur fyrir öryggi sem voru dregin fyrir mistök. Fyrir dreifingarspenna með afkastagetu 200 kVA eða minna, er leyfilegt að öryggin á háspennuhliðinni aðskiljist og sameina álagsstrauminn.

Rekstraröð

Þriggja fasa rekstraröð háspennufallsöryggis.

Við rafmagnsleysi ætti fyrst að toga í miðfasann og síðan í báðar hliðar fasans.

Helsta ástæðan fyrir því að draga fyrst miðfasann er sú að straumurinn þegar miðfasinn er rofinn er minni en hliðarfasinn (hluti af rafrásarálaginu er borinn af báðum fösum), þannig að boginn er lítill og engin hætta er á báðum hliðum fasans. Þegar dropaöryggi annars fasans (hliðarfasans) er virkjað er straumurinn meiri, en miðfasinn hefur verið dreginn upp og hin tvö dropaöryggin eru langt frá hvort öðru, sem getur komið í veg fyrir skammhlaup milli fasa af völdum lengds bogans. Þegar sterkur vindur er ætti fyrst að draga miðfasann, síðan draga hliðarfasann og að lokum draga vindfasann í þeirri röð sem rafmagnsleysið veldur.

Þegar rafmagn er sent, eru báðar hliðar fyrsta áfangans, eftir miðfasa.

Þegar rafmagnið er sent, þá er fyrsti vindfasinn, síðan aftur í Fönixfasann og að lokum miðfasinn, til að koma í veg fyrir skammhlaup af völdum vindbogans.

Uppsetningarathugasemd

Varúðarráðstafanir við uppsetningu háspennufallsöryggis

1. Uppsetningin ætti að vera með bræðsluspennu (bræðsluspenna um 24,5N), annars getur hárið auðveldlega hitnað við snertingu.

2, öryggið sem er sett upp á krossarminum (grindinni) ætti að vera traust og áreiðanlegt, það má ekki skjálfa eða skjálfa.

3. Bræðslupípan ætti að hafa halla upp á 25°±2°, þannig að bræðslupípan geti fallið hratt niður undan eigin þyngd þegar bráðið er brætt.

4. Öryggið ætti að vera sett upp á þverarminn (grindina) í að minnsta kosti 4 m lóðréttri fjarlægð frá jörðu. Ef það er sett upp fyrir ofan dreifingarspenninn ætti það að halda láréttri fjarlægð sem er meira en 0,5 m frá ystu jaðri dreifingarspennisins, ef önnur slys verða af völdum fallandi bráðinna pípa.

5. Lengd bræðslupípunnar ætti að vera stillt á viðeigandi hátt. Nauðsynlegt er að munntungan geti beygst meira en tvo þriðju hluta af lengd tengiliðsins eftir lokun, til að koma í veg fyrir að hún detti af sjálfu sér við notkun.

6. Bræðslan sem notuð er verður að vera staðlaða framleiðsla frá venjulegum framleiðanda og hafa ákveðinn vélrænan styrk. Almennt þolir bræðslan togkraft sem er að minnsta kosti meira en 147N.

7. 10kV dropaöryggi er sett upp utandyra og fjarlægðin milli fasa er meiri en 70 cm.